Τι είναι το Π.Α.Μ.Ε.

Το Π.Α.ΜΕ. (Πανερ­γα­τι­κό Αγω­νι­στι­κό Μέτω­πο) είναι Συν­δι­κα­λι­στι­κό Μέτω­πο. Είναι ανοι­χτό, δημο­κρα­τι­κό, ενω­τι­κό και επι­διώ­κει να έχει στις γραμ­μές του τις πιο ζωντα­νές, αγω­νι­στι­κές δυνά­μεις του εργα­τι­κού συν­δι­κα­λι­στι­κού κινή­μα­τος. Έχει πανελ­λα­δι­κά χαρα­κτη­ρι­στι­κά και ρίχνει το βάρος του σε όλους, χωρίς εξαί­ρε­ση, τους χώρους και τους κλά­δους παρα­γω­γής, του Ιδιω­τι­κού και Δημό­σιου τομέα.

Ιδρύ­θη­κε στις 3 Απρί­λη 1999, από την Πανελ­λα­δι­κή Συν­διά­σκε­ψη που έγι­νε στο Στά­διο Ειρή­νης και Φιλί­ας, με τη συμ­με­το­χή 230 πρω­το­βάθ­μιων Σωμα­τεί­ων, 18 κλα­δι­κών και περι­φε­ρεια­κών οργα­νώ­σε­ων και 2.500 εκλεγ­μέ­νων συν­δι­κα­λι­στών.

Από το 1999 ως το 2008 έχει πραγ­μα­το­ποι­ή­σει τρεις (3) Πανελ­λα­δι­κές Συν­δια­σκέ­ψεις.

Στο ΠΑΜΕ συμ­με­τέ­χουν τα πιο δρα­στή­ρια Συν­δι­κά­τα της Ελλά­δας. Είναι εκεί­νες οι οργα­νώ­σεις που ακο­λου­θούν τον ταξι­κό αγώ­να και αγω­νί­ζο­νται για να στα­μα­τή­σει η εκμε­τάλ­λευ­ση ανθρώ­που από άνθρω­πο.

Το ΠΑΜΕ, από την ίδρυ­σή του μέχρι σήμε­ρα, δια­φύ­λα­ξε τον χαρα­κτή­ρα του σαν ένα ενιαίο, ταξι­κό συν­δι­κα­λι­στι­κό μέτω­πο, που συνε­νώ­νει αγω­νι­στές με δια­φο­ρε­τι­κές αφε­τη­ρί­ες, με δια­φο­ρε­τι­κές ιδε­ο­λο­γί­ες και πολι­τι­κές δια­δρο­μές.

Κοι­νή συμ­φω­νία αυτών των δυνά­με­ων είναι να ακο­λου­θούν τη γραμ­μή του Αγώ­να, απέ­να­ντι στο κεφά­λαιο, την Ευρω­παϊ­κή Ένω­ση και την Κυβέρ­νη­ση. Να είναι αντί­πα­λοι στον Ιμπε­ρια­λι­σμό και στους πολέ­μους του.

Στο ΠΑΜΕ συμ­με­τέ­χουν κλα­δι­κές Ομο­σπον­δί­ες εργα­τών, υπαλ­λή­λων και συντα­ξιού­χων, Εργα­τι­κά Κέντρα, πρω­το­βάθ­μια Σωμα­τεία, εκλεγ­μέ­να συν­δι­κα­λι­στι­κά στε­λέ­χη, Επι­τρο­πές Αγώ­να εργα­το­ϋ­παλ­λή­λων και Συντο­νι­στι­κές Επι­τρο­πές.

Η πάλη για τα συμ­φέ­ρο­ντα των εργα­ζο­μέ­νων συν­δέ­ε­ται άμε­σα με την ισχυ­ρο­ποί­η­ση του μετώ­που κατά του εργο­δο­τι­κού – κυβερ­νη­τι­κού συν­δι­κα­λι­σμού, κατά των πλειο­ψη­φιών της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ.

Η δια­φο­ρά του ταξι­κού κινή­μα­τος με αυτές τις δυνά­μεις δεν περιο­ρί­ζε­ται στην μια ή την άλλη μορ­φή πάλης, στο ένα ή στο άλλο αίτη­μα. Βρί­σκε­ται στην βασι­κή κατεύ­θυν­ση, στο συνο­λι­κό πλαί­σιο που κινού­νται.

Αυτές οι δυνά­μεις στη­ρί­ζουν το εκμε­ταλ­λευ­τι­κό σύστη­μα και το υπε­ρα­σπί­ζο­νται. Στη­ρί­ζουν ενερ­γη­τι­κά τη στρα­τη­γι­κή του κεφα­λαί­ου και την αντι­λαϊ­κή πολι­τι­κή. Κινού­νται με βάση τα κρι­τή­ρια της αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τας και της κερ­δο­φο­ρί­ας των καπι­τα­λι­στι­κών επι­χει­ρή­σε­ων, τοπο­θε­τού­νται υπέρ της «αντο­χής της οικο­νο­μί­ας». Γι΄ αυτό αρνού­νται και κατα­πο­λε­μούν την ταξι­κή πάλη, επι­λέ­γο­ντας το δρό­μο της ταξι­κής συνερ­γα­σί­ας, των κοι­νω­νι­κών δια­λό­γων.

Δεν μπο­ρούν να εκπρο­σω­πή­σουν την Εργα­τι­κή Τάξη, εκπρο­σω­πούν τα αντί­πα­λα συμ­φέ­ρο­ντα. Και από αυτή τη σκο­πιά συμ­με­τέ­χουν, με ελιγ­μούς, με προ­σχή­μα­τα, στο σχέ­διο προ­ώ­θη­σης των αντι­δρα­στι­κών ανα­διαρ­θρώ­σε­ων με τις ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σεις, τις ανα­τρο­πές στις εργα­σια­κές σχέ­σεις, στην κοι­νω­νι­κή ασφά­λι­ση, στο εισό­δη­μα των εργα­ζο­μέ­νων.

Κάτω από την πίε­ση του ταξι­κού κινή­μα­τος και των εργα­ζο­μέ­νων, αλλά και για διά­φο­ρες σκο­πι­μό­τη­τες, παίρ­νουν απο­φά­σεις για κάποιες κινη­το­ποι­ή­σεις, αλλά δεν δίνουν πεντά­ρα για την προ­ε­τοι­μα­σία τους, αφο­ρί­ζουν τον συντο­νι­σμό των εργα­ζο­μέ­νων, τα αιτή­μα­τά τους δεν αμφι­σβη­τούν, δεν συγκρού­ο­νται με την κυρί­αρ­χη πολι­τι­κή – δεν έχουν σχέ­ση με τις ανά­γκες της Εργα­τι­κής Τάξης.

Το ΠΑΜΕ παλεύ­ει ατα­λά­ντευ­τα για την Ενό­τη­τα της Εργα­τι­κής Τάξης. Επι­διώ­κει τη συγκέ­ντρω­ση και την κινη­το­ποί­η­ση περισ­σό­τε­ρων εργα­τών, εργα­τριών, νέων εργα­ζό­με­νων, σε ταξι­κή – αγω­νι­στι­κή κατεύ­θυν­ση, σε σύγκρου­ση με τις δυνά­μεις του κεφα­λαί­ου, τους πολι­τι­κούς και συν­δι­κα­λι­στι­κούς εκπρο­σώ­πους του, την αντι­λαϊ­κή πολι­τι­κή. Επι­διώ­κει την κοι­νή συντο­νι­σμέ­νη πάλη των εργα­ζο­μέ­νων στον ιδιω­τι­κό, το δημό­σιο τομέα, τις πρώ­ην ΔΕΚΟ. Την κοι­νή πάλη ανά­με­σα στους Έλλη­νες και τους μετα­νά­στες. Σε αυτό το έδα­φος, στο έδα­φος της ταξι­κής πάλης, του αγώ­να για την κατάρ­γη­ση της εκμε­τάλ­λευ­σης ανθρώ­που από άνθρω­πο, μπο­ρεί να ενι­σχυ­θεί η ενό­τη­τα της Εργα­τι­κής Τάξης. Η ενό­τη­τα για την οποία μιλά­ει ο εργο­δο­τι­κός – κυβερ­νη­τι­κός συν­δι­κα­λι­σμός είναι ενό­τη­τα στην υπο­τα­γή, στην απο­δο­χή της στρα­τη­γι­κής των αντι­πά­λων της Εργα­τι­κής Τάξης, είναι καρι­κα­τού­ρα της ενό­τη­τας.

Το ΠΑΜΕ βασί­ζε­ται στις αρχές του προ­λε­τα­ρια­κού διε­θνι­σμού και της αλλη­λεγ­γύ­ης. Σήμε­ρα, σε συν­θή­κες προ­σω­ρι­νής κυριαρ­χί­ας των ιμπε­ρια­λι­στών, η ανά­γκη για Συντο­νι­σμό και Κοι­νή Δρά­ση με αντί­στοι­χα κινή­μα­τα άλλων χωρών, είναι μεγά­λη.

Οι δυνά­μεις του κεφα­λαί­ου, της σοσιαλ­δη­μο­κρα­τί­ας και του οπορ­του­νι­σμού, συντο­νί­ζο­νται μέσα από τους μηχα­νι­σμούς της Συνο­μο­σπον­δία Ευρω­παϊ­κών Συν­δι­κά­των (ΣΕΣ) και της ITUC. Οι οργα­νώ­σεις αυτές απο­τε­λούν μηχα­νι­σμούς και συνερ­γά­τες του καπι­τα­λι­στι­κού συστή­μα­τος.

Απέ­να­ντι στην κατά­στα­ση αυτή, το ΠΑΜΕ συμ­με­τέ­χει δρα­στή­ρια στις προ­σπά­θειες για την ανα­συ­γκρό­τη­ση του ταξι­κού συν­δι­κα­λι­στι­κού κινή­μα­τος στην Ευρώ­πη. Μαζί με άλλους αγω­νι­στές συν­δι­κα­λι­στές έχου­με διορ­γα­νώ­σει με επι­τυ­χία Ευρω­παϊ­κές συν­δι­κα­λι­στι­κές συνα­ντή­σεις στην Τουρ­κία, στην Ελλά­δα, στην Γαλ­λία, στην Ιτα­λία και αλλού. Θα συνε­χί­σου­με αυτές τις προ­σπά­θειες, για­τί πιστεύ­ου­με ότι η κατά­στα­ση στην Ευρώ­πη επη­ρε­ά­ζει αρνη­τι­κά ολό­κλη­ρο τον κόσμο. Οι δυσκο­λί­ες στο συν­δι­κα­λι­στι­κό κίνη­μα της Ευρώ­πης, δεν έχουν να αντι­με­τω­πί­σουν μόνο τους καπι­τα­λι­στές και τις κυβερ­νή­σεις. Έχουν να αντι­με­τω­πί­σουν και το βρώ­μι­κο ρόλο που παί­ζουν μερι­κές ηγε­τι­κές ομά­δες της CGT Γαλ­λί­ας και CCOO της Ισπα­νί­ας.

Το ΠΑΜΕ από το 2000 είναι μέλος της Παγκό­σμιας Συν­δι­κα­λι­στι­κής Ομο­σπον­δί­ας (ΠΣΟ) που μετά το 15ο συνέ­δριό της, έχει αρχί­σει βήμα – βήμα πορεία ισχυ­ρο­ποί­η­σης