ΟΛΟΙ στο συλλαλητήριο τη μέρα ψήφισης του αντιλαϊκού προϋπολογισμού

Αγωνιστική συνέχεια, ΟΛΟΙ στο συλλαλητήριο τη μέρα ψήφισης του αντιλαϊκού προϋπολογισμού.

18 Δεκέμβρη 6:30μμ στο άγαλμα Βενιζέλου.

 

Η κυβέρ­νη­ση ΣΥΡΙΖΑ — ΑΝΕΛ όχι μόνο δεν έχει σκο­πό να καταρ­γή­σει έστω και έναν από τους πάνω από 1000 αντι­λαϊ­κούς νόμους των τριών μνη­μο­νί­ων αλλά αντί­θε­τα τους ενι­σχύ­ει.

Και ο νέος προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός είναι κομ­μέ­νος και ραμ­μέ­νος στο να συνε­χί­σει την αφαί­ρε­ση δικαιω­μά­των από τους εργα­ζό­με­νους και τα λαϊ­κά στρώ­μα­τα και να τα μετα­φέ­ρει στις τσέ­πες μιας χού­φτας μεγα­λο­ερ­γο­δο­τών.

Οι φόροι απο­γειώ­νο­νται κατά 1 δισ. Ευρώ, οι ειδι­κοί φόροι κατα­νά­λω­σης διο­γκώ­νο­νται, έρχε­ται φού­σκω­μα του ΕΝΦΙΑ με τις νέες αντι­κει­με­νι­κές αξί­ες, έρχε­ται τσε­κού­ρι στο αφο­ρο­λό­γη­το.

Βου­λιά­ζουν τα κοι­νω­νι­κά κον­δύ­λια μειώ­νο­ντας τα κατά 1,3 δισ. Ευρώ. Περι­κό­πτουν από το πρό­γραμ­μα  «σχο­λι­κά γεύ­μα­τα», από την προ­σχο­λι­κή εκπαί­δευ­ση – νηπια­γω­γεία, από την επι­δό­τη­ση της συμ­με­το­χής φτω­χών ασφα­λι­σμέ­νων για συντα­γο­γρα­φού­με­να φάρ­μα­κα. Μειώ­νε­ται η χρη­μα­το­δό­τη­ση των ασφα­λι­στι­κών ταμεί­ων, μειώ­νε­ται η συνο­λι­κή δαπά­νη για τις συντά­ξεις. Τη στιγ­μή που μόνο το 10% περί­που των ανέρ­γων λαμ­βά­νει επί­δο­μα, μειώ­νουν το κον­δύ­λι για τα επι­δό­μα­τα ανερ­γί­ας. Προ­ϋ­πο­λο­γί­ζε­ται νέο πετσό­κομ­μα της κρα­τι­κής χρη­μα­το­δό­τη­σης τα δημό­σια νοσο­κο­μεία.

Κυβέρ­νη­ση και ευρω­παϊ­κοί «θεσμοί» δρο­μο­λο­γούν την κατάρ­γη­ση του σημε­ρι­νού καθε­στώ­τος δικα­στι­κής προ­στα­σί­ας της 1ης κατοι­κί­ας.

Η συγκυ­βέρ­νη­ση τα πάει καλά και στα μέτρα πρό­λη­ψης. Για να προ­λά­βει το κύμα αγα­νά­κτη­σης, για να δυσκο­λέ­ψει τις αγω­νι­στι­κές δια­θέ­σεις και τις διεκ­δι­κή­σεις απα­γο­ρεύ­ει στα συν­δι­κά­τα να δια­πραγ­μα­τεύ­ο­νται για τον κατώ­τα­το μισθό, χτυ­πά­ει παρα­πέ­ρα το δικαί­ω­μα στην απερ­γία.

ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΟΜΩΣ ΚΑΙ ΟΙ ΤΥΧΕΡΟΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ

ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ ΟΙ ΙΔΙΟΙ

Η κυβέρ­νη­ση ΣΥΡΙΖΑ –ΑΝΕΛ δεν αφή­νει ποτέ το κεφά­λαιο παρα­πο­νε­μέ­νο. Στον ίδιο προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό προ­βλέ­πει κρα­τι­κή επι­δό­τη­ση στο 50% των εργο­δο­τι­κών ασφα­λι­στι­κών εισφο­ρών, μεί­ω­ση του εται­ρι­κού φορο­λο­γι­κού συντε­λε­στή στα επι­χει­ρη­μα­τι­κά κέρ­δη, μεί­ω­ση φορο­λο­γί­ας και επί των δια­νε­μό­με­νων κερ­δών, αύξη­ση στα προ­γράμ­μα­τα στή­ρι­ξης των επι­χει­ρη­μα­τιών και ανα­κύ­κλω­σης της ανερ­γί­ας.

Οι «πρώ­τες 100 μέρες» του μετα­μνη­μο­νια­κού μνη­μο­νί­ου δεν αφή­νουν αμφι­βο­λία για το τι ακο­λου­θεί.

Η πεί­ρα των εργα­ζο­μέ­νων και των λαϊ­κών στρω­μά­των από την κυβερ­νη­τι­κή εναλ­λα­γή των προη­γού­με­νων χρό­νων και από την κοροϊ­δία της «πρώ­τη φορά αρι­στε­ράς» χρειά­ζε­ται να αξιο­ποι­η­θεί στον αγώ­να για την ανά­κτη­ση των απω­λειών, στην πάλη για να ικα­νο­ποι­η­θούν οι σύγ­χρο­νες ανά­γκες τους. Να γίνουν δύνα­μη απέ­να­ντι στο κεφά­λαιο, στις κυβερ­νή­σεις του, στους ιμπε­ρια­λι­στι­κούς «θεσμούς».

Η πολι­τι­κή που υπη­ρε­τεί το κεφά­λαιο, δεν έχει να δώσει στο λαό παρά μόνο δια­χεί­ρι­ση της φτώ­χειας, ψίχου­λα και «επι­τα­γές χωρίς αντί­κρι­σμα».

Είναι στοί­χη­μα για κυβέρ­νη­ση, Ε.Ε και ΣΕΒ και τα υπό­λοι­πα αστι­κά κόμ­μα­τα, να πέσουν όσο πάει οι προσ­δο­κί­ες του λαού, να μη περά­σει καν η σκέ­ψη για ανά­κτη­ση των απω­λειών που είχαν οι εργα­ζό­με­νοι και τα λαϊ­κά στρώ­μα­τα τα χρό­νια της κρί­σης. Να περι­μέ­νουν μόνο στο τέλος κάθε χρό­νου τα ψίχου­λα που περισ­σεύ­ουν από το φαγο­πό­τι των ομί­λων.

Οι εργα­τι­κές – λαϊ­κές ανά­γκες, η ικα­νο­ποί­η­σή τους, είναι υπό­θε­ση των ίδιων των εργα­ζο­μέ­νων και μπο­ρούν να την πετύ­χουν μόνο σε σύγκρου­ση με το κεφά­λαιο και τις κυβερ­νή­σεις του.

Η απερ­για­κή μάχη στις 28 Νοέμ­βρη απο­τέ­λε­σε απά­ντη­ση σε κυβέρ­νη­ση, εργο­δο­σία και εργα­το­πα­τέ­ρες, με την απο­φα­σι­στι­κή συνει­σφο­ρά και μαζι­κή παρέμ­βα­ση των δυνά­με­ων που συσπει­ρώ­νο­νται στο ΠΑΜΕ, κόντρα στην υπο­νο­μευ­τι­κή τακτι­κή της πλειο­ψη­φί­ας της ΓΣΕΕ. Σε αντί­θε­ση με τις «συγκε­ντρώ­σεις – φαντά­σμα­τα» της πλειο­ψη­φί­ας της ΓΣΕΕ σε Αθή­να και Θεσ­σα­λο­νί­κη, ο πρω­τα­γω­νι­στι­κός ρόλος των δυνά­με­ων του ΠΑΜΕ στην απερ­γία εκφρά­στη­κε όχι μόνο στον όγκο των δυνά­με­ων που κινη­το­ποι­ή­θη­καν, στις μαζι­κές απερ­για­κές συγκε­ντρώ­σεις των συν­δι­κά­των που συσπει­ρώ­νο­νται σε αυτό, αλλά και στο ίδιο το περιε­χό­με­νο των διεκ­δι­κή­σε­ων, στα αιτή­μα­τα της απερ­γί­ας που βρί­σκουν πλα­τιά αντα­πό­κρι­ση μέσα στους εργαζόμενους.Όπου ισχυ­ρο­ποιού­νται οι δεσμοί των ταξι­κών δυνά­με­ων με τους χώρους δου­λειάς είναι  ικα­νοί να ξεπε­ρά­σουν τα εμπό­δια που κάθε φορά θέτουν η εργο­δο­σία και η τακτι­κή του εργο­δο­τι­κού και κυβερ­νη­τι­κού συν­δι­κα­λι­σμού. Είναι σημα­ντι­κό το γεγο­νός ότι στην απερ­γία συμ­με­τεί­χαν μαζι­κά νέοι στην ηλι­κία εργα­ζό­με­νοι από μεγά­λες επι­χει­ρή­σεις και κλά­δους.

 

ΜΠΡΟΣΤΑ ΟΙ ΔΙΚΕΣ ΜΑΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΩΝ ΛΙΓΩΝ

Κάτω από αυτό το σύν­θη­μα χωρά­ει η συντρι­πτι­κή πλειο­ψη­φία του λαού μας. Όλοι αυτοί που έχα­σαν δου­λειά, μισθό, σύντα­ξη, υγεία, παι­δεία, σπί­τι, για να γεμί­σουν οι τσέ­πες μιας χού­φτας εκμε­ταλ­λευ­τών. Όλοι αυτοί που όταν απο­φα­σί­σουν να ενω­θούν θα κατα­κτή­σουν μια ζωή σύμ­φω­να με τον πλού­το που μόνο αυτοί παρά­γουν. Πλού­τος ο οποί­ος αυτή τη στιγ­μή είναι αρκε­τός για όλους και πολύ πολύ παρα­πά­νω.

Διεκ­δι­κή­σου­με:

  • Κατάρ­γη­ση του νόμου Αχτσιό­γλου-Βρού­τση που καταρ­γεί τις συλ­λο­γι­κές δια­πραγ­μα­τεύ­σεις. Επα­να­φο­ρά των ΣΣΕ και του κατώ­τε­ρου μισθού στα 751€ για όλους.
  • Στα­θε­ρή και μόνι­μη δου­λειά για όλους
  • Αυξή­σεις στους μισθούς, στις συντά­ξεις και στις κοι­νω­νι­κές παρο­χές.
  • Κατάρ­γη­ση του νόμου Κατρού­γκα­λου και όλων των αντια­σφα­λι­στι­κών νόμων.
  • Δημό­σια καθο­λι­κή υπο­χρε­ω­τι­κή Κοι­νω­νι­κή Ασφά­λι­ση. Κατώ­τε­ρη σύντα­ξη 600 ευρώ, στο 80% του κατώ­τε­ρου μισθού.
  • Κανέ­νας πλει­στη­ρια­σμός πρώ­της κατοι­κί­ας. Να στα­μα­τή­σουν όλες οι διώ­ξεις!
  • Κατάρ­γη­ση του ΕΝΦΙΑ, των χαρα­τσιών, της φορο­λη­στεί­ας.
  • Απαι­τού­με υπο­δο­μές εδώ και τώρα, αντι­σει­σμι­κής, αντι­πλημ­μυ­ρι­κής και αντι­πυ­ρι­κής θωρά­κι­σης για να μην πνι­γό­μα­στε με την πρώ­τη βρο­χή, να μην και­γό­μα­στε το καλο­καί­ρι.
  • Καμιά εμπλο­κή στους ιμπε­ρια­λι­στι­κούς σχε­δια­σμούς και πολέ­μους του ΝΑΤΟ και της ΕΕ. Δεν ανε­χό­μα­στε να γίνει η χώρα μας αερο­πλα­νο­φό­ρο για επεμ­βά­σεις. Δεν έχου­με να χωρί­σου­με τίπο­τα με τους γεί­το­νες λαούς. Έχου­με τα ίδια προ­βλή­μα­τα, τις ίδιες ανη­συ­χί­ες, τις ίδιες ανά­γκες.

Με το σύν­θη­μα «μπρο­στά οι δικές μας ανά­γκες και όχι τα κέρ­δη των λίγων», καλού­με τους εργα­ζό­με­νους σε κάθε κλά­δο και χώρο δου­λειάς να κλι­μα­κώ­σου­με τον αγώ­να μας! Δε συμ­βι­βα­ζό­μα­στε με τα ψίχου­λα, με την κοροϊ­δία και τα ξερο­κόμ­μα­τα που πετά­ει η κυβέρ­νη­ση από τα ματω­μέ­να πλε­ο­νά­σμα­τα που τα βαφτί­ζει με θρά­σος «έξο­δο από τα μνη­μό­νια».

Δεν τα διπλώ­νου­με, δεν κάνου­με πίσω! Ανα­πτύσ­σου­με τη σύγκρου­ση με το κεφά­λαιο με τους εκμε­ταλ­λευ­τές, με τους πολι­τι­κούς υπη­ρέ­τες τους και τα συν­δι­κα­λι­στι­κά τσι­ρά­κια τους.

 

ΟΛΟΙ στο συλλαλητήριο του ΠΑΜΕ.

18 Δεκέμβρη 6:30μμ στο άγαλμα Βενιζέλου

Σχετικές δημοσιεύσεις